Member details
Gebruikersnaam
Wachtwoord
 
Wachtwoord vergeten?
 
 

 

hallo allemaal

22 dec 2009, 23:29

ik moest vorige week maandag naar het ziekenhuis voor een echo en afgelopen maandag voor een hartfilmpje en de uitslag. alles was goed en ik hoef niet meer om het half jaar maar nu om het jaar.
s`avonds kwam pascha me kater bij me op schoot en ik denk niks aan de hand maar uit het niets valt hij me weer aan. hij beet me kei hard in me hand. het deed pijn joh! het werd later ook dik en rood. ijsklontjes in een zakje gedaan en in een theedoek me hand gekoeld. de volgende ochtend deed het nog steeds pijn en was het nog steeds dik. toch maar even de huisarts bellen. om een tetanusprik te halen maar dat hoefte niet om dat ik in 2006 de DTP-prik had gehad omdat ik met me ouders naar turkije ging. daar voor in de plaats kreeg ik een antibioticakuur van 3 dagen. VIESZ!!!! BA!!! ze hadden er beter geen aardbeien smaak er aan kunnen geven want het helpt voor geen meter.

tot de volgende keer
groetjes elze-marieke

Contole

23 mei 2009, 00:11

hoi

daar ben ik weer na een lange tijd. ja sorrie ik ben niet zo goed in een blog schrijven. maar goed laat ik het zo zeggen, ik schrijf alleen een blog als ik wat te melden heb.

afgelopen maandag 18 mei moest ik naar de Cardioloog. hij was erg te vreden. ik mocht stoppen met de bloeddruk verlagers. als met bloeddruk te hoog was moest ik door gaan. maar dat was niet zo. er is een nieuwe pil in de maak waar door ik minder geprikt hof te worden voor de de bloedverdunners.
ik december moet ik terug komen. dan wordt er een hart filmpje en een echo gemaakt.

over ons nieuwe onderkomen ia nog niks bekend.

tot de volgende keer.

liefs Elze-Marieke

terug van weg geweest

11 feb 2009, 22:19

hoi

we zijn onder tussen een jaar verder en het gaat erg goed met ons, in april moet ik weer voor controle naar het ziekenhuis.

maar er zijn nieuwe ontwikkelingen, vanaf volgende week staan we op de wachtlijst van het leonard bernsteinhof voor een senioren huisje.

liefts elze-marieke

Toen ik hoorde dat ik naar het ziekenhuis moest

18 mrt 2008, 12:52

Eerste nieuwsbrief van Elze-Marieke

Elze-Marieke had al een tijdje last van benauwdheid, hartkloppingen, duizeligheid en zweetaanvallen. Ze is met die klachten naar de huisarts gegaan en daar hoorde die dat ze een enorme ruis bij haar hart had. De huisarts heeft gelijk een afspraak gemaakt bij de Cardioloog. Daar is bij haar eerste bezoek een ECG gemaakt en die zag er goed uit.
Maar ook hij hoorde een enorme ruis en wilde toch graag dat er een echo werd gemaakt.

Afgelopen maandag 21 januari, moest Elze-Marieke de echoscopie ondergaan. Elze-Marieke en ik (Yvonne) kregen al gauw de indruk dat het niet helemaal goed zat. De mevrouw die de echo deed reageerde een beetje vreemd. Niet echt geruststellend dus.
Diezelfde dag om half twee hadden we een afspraak bij de Cardioloog. Hij vertelde gelijk dat het helemaal niet goed was. Zelfs zo erg dat Elze-Marieke met spoed moest worden geopereerd. Elze-Marieke haar klep van de aorta is helemaal verkalkt. En werkt dan ook helemaal niet goed meer. Er is nog maar een opening van 0,9 cm en hij moet 2,4cm zijn. Dus je begrijpt haar hart moet heel hard werken om het bloed er doorheen te pompen.
Dat was enorm schrikken voor ons alle allemaal. De Cardioloog wilde haar zo snel mogelijk laten opereren. Dus er moesten met spoed een aantal onderzoeken gedaan worden, voordat het vast kwam te staan of ze operabel zou zijn. Want als 1 van die onderzoeken niet goed zou zijn, dan kon Elze-Marieke niet geopereerd worden. We schrokken daar enorm van en hielden onze vingers gekruist, dat alle onderzoeken een gunstige afloop zou hebben.

De longfunctie was nog een enorm probleem om dat af te nemen. Elze-Marieke kan door haar handicap niet goed blazen. Maar door een spelletje op de computer met bowling ballen kreeg Elze-Marieke het toch voor elkaar om een goeie score te halen.
Haar bloedonderzoek was geen probleem. Ze is gelukkig niet bang voor naalden.
Ook de Röntgenfoto vond ze geen vervelend onderzoek.
De volgende dag moest ze nog naar de kaakchirurg. Er moesten foto’s gemaakt worden van haar kaak. Om te kijken of er geen ontstekingsresten zouden zitten. Tja dat was best wel een spannende uitslag. Gelukkig kregen we van de kaakchirurg gelijk de uitslag. Er hoefden geen verstandskiezen te worden getrokken (anders zou het 3 maanden duren voordat Elze-Marieke aan haar hart geopereerd mocht worden en zolang hadden we niet de tijd).
Dit was weer een hele geruststelling.

De Cardioloog wou Elze-Marieke voor zijn vakantie nog zien en kwam afgelopen vrijdag 25 januari speciaal voor haar naar het ziekenhuis om de uitslagen met ons door te nemen en wat er dan met haar zou gaan gebeuren.

Langzaam kroop de week voorbij en het werd vrijdag 12.00 uur. We werden hartelijk door de Cardioloog ontvangen en hij kwam meteen ter zake. Eerst vroeg hij of we de boodschap een beetje hadden verwerkt.
Hij vertelde dat hij in overleg met het AMC al een plaats had besproken voor a.s. dinsdag. Elze-Marieke komt op een tweepersoonskamer te liggen waar 1 bed voor haar is uiteraard, en 1 bed voor ons. We mogen al die tijd bij Elze-Marieke blijven. En daar zijn we het AMC heel dankbaar voor. Want wij moeten er niet aan denken dat ze daar alleen ligt. Ook haar verstaanbaarheid wat niet goed is kunnen wij opvangen, zodat ze minder gestrest zal zijn. En wij kunnen moeilijke dingen een beetje beter uitleggen aan haar.
Elze-Marieke moet 2 tot 3 weken in het AMC liggen en daarna wordt ze met een ambulance naar Hoorn gebracht en dan moet ze daar nog 2 weken liggen op Cardiologie.
Dinsdag om half elf wordt ze opgenomen. Eerst worden er de komende dagen nog wat onderzoeken gedaan. Welke weten we nog niet en dat kon de Cardioloog ons ook nog niet vertellen.
We weten wel dat de hartchirurg in het AMC gespecialiseerd is in syndromen bij jonge mensen (van 18 tot 26 jaar) zoals Elze-Marieke heeft. Ook dat gaf ons een veilig gevoel.
Wanneer ze precies geopereerd wordt dat weten we nog niet. Dat hangt van de onderzoeken af. Maar dat hoor je natuurlijk vanzelf wel van ons.

Dit zijn zo’n beetje de nieuwtjes die wij jou op dit ogenblik kunnen vertellen.
Wij gaan een hele spannende tijd tegemoet en hebben alle vertrouwen in de artsen en verpleegkundigen van het AMC.
We proberen je zoveel mogelijk op de hoogte te houden.
Mocht je in je omgeving nog iemand hebben die daar ook belangstelling voor heeft in onze situatie dan mag je dit mailtje natuurlijk altijd doorzenden of laten lezen.

Groetjes van Hans, Yvonne, Melissa, Virginia en natuurlijk Elze-Marieke

P.s. mocht je contact met ons willen opnemen, dan kan dat natuurlijk altijd. Het liefst via e-mail, omdat we de hele tijd in het AMC zijn en daar telefonisch niet bereikbaar zijn.

Ons e-mail adres is jc.warnars@quicknet.nl

Het ontvangst in het AMC

18 mrt 2008, 12:50

29 januari 2008

Tweede nieuwsbrief Elze-Marieke

Vandaag de grote dag. Vanmorgen vol bepakt afgereisd naar het AMC. Wat een stad.
Na veel omzwervingen zijn we uiteindelijk terecht gekomen op de afdeling hartbewaking.
We zijn goed ontvangen. Na een aantal gesprekken is gebleken dat ze waarschijnlijk alleen nog een CT-scan moet doen. Daarna zullen de artsen in een overleg of en wanneer ze geopereerd zal worden. Waarschijnlijk zal dat volgende week zijn. Afhankelijk van de hoeveelheid opnames.
Het adres is:
Academisch Medisch Centrum
Meibergdreef 9
1105 AZ Amsterdam Postbus 22660
Kamer F3 zuid.138.1. 1100 DD Amsterdam

Ze zal daar liggen tot aan de operatie, daarna komt ze op een andere afdeling op een andere kamer. Ze zal het fijn vinden om een kaart cq. brief te krijgen.

We houden jullie op de hoogte.

Groetjes van Hans, Yvonne, Melissa, Virginia en natuurlijk Elze-Marieke

onderzoeken voor de operatie

18 mrt 2008, 12:44

Hallo,

Het is nu vrijdag 1 februari. Vandaag ben ik (Yvonne) voor het eerst even naar huis gegaan. Best wel vreemd na al die dagen in het ziekenhuis.
Dinsdag kregen we te horen dat er alleen maar een CT scan moest worden gemaakt, maar dat werden toch wel wat meer onderzoeken.
Elze-Marieke haar cardioloog is een hele lieve man die alle tijd voor ons neemt en alles wel 10 keer geduldig uitlegt als dat nodig is.
Het eerste werd ze aangesloten aan een telemetrie. Dat is een kastje die ze bij zich moet dragen om haar hartslag 24 uur per dag te controleren. Nou dat gaf in het begin nogal eens voor commotie, omdat als ze zich wel eens inspande en haar hartslag dan omhoog schoot. Dan stonden ze in paniek bij ons in de kamer met de vraag hoe het met haar was. In het begin dachten we tjee wat is dit nou weer. Dus wij keken wel eens heel onnozel naar de verpleegkundige van euh wat is hier aan de hand. Het enigste wat Elze-Marieke dan deed was dat ze opstond om bijv. naar het toilet te gaan. Maar het geeft wel een veilig gevoel.
Het eerste onderzoek was toch weer een röntgenfoto, bloedonderzoeken. Alleen al de röntgen niet echt makkelijk te vinden in dat gebouw. Je wordt daar keurig opgehaald en weer terug gebracht.
De wachttijden zijn minimaal en we lopen wat af daar. Nou ja Elze-Marieke laat zich natuurlijk kostelijk rijden geduwd door knappe kerels (dat vindt ze zelf hoor zijn niet mijn woorden). Woensdag moesten we plotseling toch nog weer voor een echo. Ze wilden weten of de hartklep 2 of 3 membramen had. Als ze er 2 heeft dan is het aangeboren en als het er 3 zijn dan heeft ze een infectie gehad. Dit konden ze op de echo uit Hoorn niet goed zien. Ook wilden ze weten of haar andere kleppen wel of niet goed waren. Ook dat konden ze op die eerdere echo niet zien.
Haar mitraalklep lekt ook maar dat komt waarschijnlijk door haar aortaklep die het niet meer doet en ze verwachten als ze de nieuwe klep heeft dat die lekkage ook wel over zal zijn.
Uit de echo die overigens een uur duurde, want ze konden niet vinden wat ze zochten. Met zijn tweeën hebben ze net zolang gezocht totdat ze het hadden gevonden.
Nou ja uit die echo kwam dat ze 2 membramen heeft, dus het is aangeboren. Tja een weetje maar meer kunnen we ook niet met die mededeling.
Donderdag had de cardioloog gezegd dat ze ook nog voor een MRI scan moest. Hij wil weten of de aorta nog meer vernauwingen heeft en of de aorta nabij het hart niet of wel verwijd is. Hij zou proberen of dit nog deze week zou kunnen. Want vrijdag is het overleg met de hartchirurgen en wordt de lijst gemaakt voor de volgende week voor OK. De tijd begon dus te dringen.
(Mijn duimen zijn ondertussen blauw van het duimendraaien om te hopen dat het deze weken nog zou kunnen).
Dondermiddag snelt ineens de secretaresse bij ons naar binnen. “Berijd je voor Elze-Marieke gaat zo voor een CT scan over een kwartier moet ze daar zijn. De cardioloog gaat zo een infuus bij je inbrengen en je wordt zo opgehaald”.
Het infuus wordt met een sneltrein vaart ingebracht en de arts verteld ons snel dat het toch een CT scan wordt en geen MRI, want daar is (ook met spoed) een wachttijd tot 14 februari en de cardioloog wil zo lang echt niet wachten en nou hoopt hij dat de CT scan voldoende is.
Dus is het weer spannend. Het ene moment gebeurt er niets en het volgende moment vliegen we weer door het ziekenhuis.
Vandaag heeft de cardioloog haar aangemeld bij de hartchirurg en maandag komt ze ter sprake bij het “Kleppenteam” en dan wordt de operatiedag bepaald. Hij hoopt dat het nog volgende week kan, maar dan moet er een patiënt afvallen en anders wordt het de week daarop.
Aan het eind van de dag kwam hij toch nog even bij ons langs om ons de uitslag van de CT scan vertellen. Heel aardig van hem. Op de CT scan was voldoende te zien dat er geen verwijding was en geen vernauwing in de rest van de aorta.
Daar waren we heel blij mee.

Dit is dan het medische nieuws over Elze-Marieke.
Elze-Marieke ondergaat alles heel dapper. We hebben het samen best gezellig op onze kamer we hebben zo onze rituelen de hele dag. Elze-Marieke kan af en toe op de computer op de afdeling, maar dat doet ze maar even om haar hotmail te controleren op e-mailtjes (elzem_warnars@hotmail.com) .
Verder houden we samen een plakboek bij, waar we alle lieve hartelijke mailtjes die we thuis krijgen en uitprinten daar inplakken.
We lezen wat en we doen samen spelletjes. Jammer dat we niet de afdeling afmogen, omdat elk moment er weer een onderzoek moet worden gedaan. Want in de hal van het ziekenhuis kun je leuk zitten of shoppen.
En ’s avonds kijken we samen televisie of kijken een filmje op haar portable dvd speler. De broeders op de afdeling zijn stinkend jaloers op haar dvd speler. Wat Elze-Marieke natuurlijk geweldig vind.
Slapen doet ze gelukkig goed ze heeft een speciale matras gekregen een soort luchtbed tegen doorliggen nou ik heb er opgelegen en dat ligt kostelijk, beter dan die harde plank waar ik op lig.
De Verpleging is allerliefst voor ons en ze zijn allemaal gek op Elze-Marieke.

Ik moest van Elze-Marieke doorgeven om iedereen die tot nu toe een mailtje of kaartje heeft gestuurd hartelijk bedanken. Ze vindt het verschrikkelijk leuk om dat te krijgen. Ze heeft een enorm prikbord tegenover haar bed die al aardig vol begint te hangen.

Voorlopig is dit het weer. We gaan nu even een rustig weekend in.
Zodra er weer nieuws is dan zullen we dat weer melden.

Heel veel groetjes van Hans, Yvonne, Melissa, Virginia en natuurlijk Elze-Marieke


afwachten voor een oproep

18 mrt 2008, 12:33

Hallo,

Het is nu maandag 4 februari.
Het weekend was rustig na al die plotselinge onderzoeken. Ook wel even lekker. Zaterdag ben ik (Yvonne) na een nachtje thuis te zijn geweest weer naar het AMC gegaan.
Ik was blij dat ik er weer was, want thuis zitten is op het moment niet zo mijn ding. Elze-Marieke was ook blij mij weer te zien en Hans ging weer op huis aan.
Thuis rennen we wat af en in het ziekenhuis komen we weer helemaal bij.
Elze-Marieke en ik noemen het gekscherend het is net een All Inclusive, want we leven van maaltijd naar hapje naar maaltijd. We worden daar heerlijk verwend met allerlei lekkere dingen. Het eten vinden we heerlijk en de keus is prima.
Zondag kreeg ze voor het eerst haar vriend Rob met zijn moeder op bezoek en daar keek ze dan ook de hele dag naar uit. De klok wou maar niet verder tikken. Met een half oor naar voetstappen en stemmen luisteren doodde we de tijd met een spelletje.
En als hij er dan eindelijk is vliegt de tijd. Dat zal je dan ook altijd zien.

Vandaag kwam de arts het verlossende woord brengen. Er volgen geen onderzoeken meer ze weten nu voldoende. Volgende week wordt Elze-Marieke geopereerd en we denken zelf wel vroeg in de week, want ze mag het niet thuis afwachten, wat ze meestal wel met andere patiënten doen. Ze willen haar het liefst ook onder controle houden, omdat het een zeer ernstige vernauwing is.
Zelf zijn we daar heel blij mee, want het had anders toch maar weer extra stress gegeven. En nu blijven we rustig in het ziekenhuis afwachten.

Hans blijft nu tot donderdag bij Elze-Marieke en dan los ik hem weer af.

Groetjes Hans, Yvonne, Melissa, Virginia en natuurlijk Elze-Marieke

ik hoorde wanneer ik geopereerd werd

18 mrt 2008, 12:21

Hallo,

6 februari.
Gisteravond kreeg Hans te horen dat Elze-Marieke toch eerder wordt geopereerd. De noodzaak is erg hoog en waarschijnlijk kwam er toch een plaatsje vrij. Dat veroorzaakte bij ons wel even een spanning, toch sneller dan verwacht.
De eerste berichten waren gisteravond: dat Elze-Marieke of donderdag of vrijdag misschien wordt geopereerd.
Vanmorgen hebben we de bevestiging gekregen dat Elze-Marieke morgen (dus donderdag 7 februari) om 13.00 naar de operatiekamer wordt gebracht.
Voor ons gaat dit een hele lange dag worden vol spanning en angst. Wij verzoeken je dan ook GEEN telefonisch contact (hoe goed bedoelt ook) met ons op te nemen. Want bij elk telefoon gerinkel zitten wij waarschijnlijk stijf op de bank. Wij weten ook niet of we gedurende de operatie in het ziekenhuis blijven of dat we naar huis gaan.
Je hoort vanzelf wel via de nieuwsbrief hoe de operatie is gegaan.
Vandaag krijgt Elze-Marieke nog een bloedonderzoek. De Narcotiseur en de Chirurg komen nog bij haar langs.
Morgenochtend vertrek ik naar het AMC om nog even bij Elze-Marieke te zijn totdat we haar naar de OK mogen brengen.

Dit is alles wat ik op het moment weet.

Groet Yvonne

ik ging de operatie kamer in

18 mrt 2008, 12:17

Hallo,

We hebben een hoop te vertellen. Elze-Marieke is geopereerd en alles is goed met haar.
Gisteren 7 februari, werd ze om 13.00 uur van de zaal richting de OK vervoerd. Daar werd Elze-Marieke in een wachtruimte geparkeerd. Daar mochten Hans en ik bij blijven. Eerst kreeg ze van de anesthesist een infuus en een ander infuus, waarmee de bloeddruk wordt gemeten, ingebracht. Elze-Marieke onderging dit allemaal heel dapper. Wat waren we trots op haar terwijl er toch best pijnlijke dingen met haar werd gedaan.
Om 14.00 kreeg ik (Yvonne) een groen pak aan en een feestmuts op en alleen ik (Elze-Marieke had mij uitgekozen) mocht mee naar de OK. Ik dacht in een knoeperd van een zaal te komen, maar dat viel toch wel een beetje tegen. Het was er niet groot en stond helemaal vol met apparatuur. De hart-long machine stond al klaar voor haar. Ze kreeg een heleboel verwarmde lakens over haar heen, want het was daar niet echt warm (16 graden). Ze werd aangesloten op de apparatuur om haar helemaal onder controle te houden. Ze moest zelfs nog even lachen om een grapje van de anesthesist.
Om half drie kreeg ze de narcose toegediend. Langzaam trok ze bij mij vandaan en vielen haar ogen dicht. De hele tijd bleef ze mij aankijken totdat ze diep in slaap lag. Dat was een heel zwaar moment voor mij. Getroost door de verpleegkundige werd ik naar de uitgang geleidt.
Het wachten was begonnen.
We hebben met zijn tweeen door het ziekenhuis gezworven. De tijd ging toch wel snel vonden we eigenlijk. Om 17.00 zijn we gaan eten en om kwart voor zes zijn we naar onze kamer gegaan. We hebben een familiekamer gekregen vlakbij de ICU, daar mogen we ook blijven slapen.
Elke keer kijken hoelaat het is om kwart over 8 waren we bang dat ze ons vergeten waren om te bellen. Maar eindelijk kregen we het verlossende telefoontje dat Elze-Marieke klaar was. Ze lag op dat moment nog op de OK en de hartchirurg vertelde dat het een hele zware operatie is geweest. Er zat heel veel verkalking en de kleinste klep kon alleen maar geplaatst worden.
Voor haar genoeg.
Haar hart deed het prima en had het goed opgevangen. Ze heeft een heel sterk hart, vertelde de chirurg.
Wat een opluchting dat alles goed was gegaan. Om negen uur mochten we Elze-Marieke even zien op de ICU. Ze lag aan een heleboel apparatuur, slangen en de beademing. Ze haalde zelf nog geen adem. Er werd besloten om haar tot de ochtend onder narcose te houden. Dit werd gedaan om een hoge bloeddruk te voorkomen.
We hadden gevraagd of we er bij mochten zijn als ze haar uit de narcose gingen halen. En dat mocht, de verpleging vond dat zelfs een heel goed idee, omdat ze niet wisten hoe Elze-Marieke zou gaan reageren als ze wakker zou worden.
Ze lag er heel tevreden bij wat voor ons een hele geruststelling was.
Gelukkig hebben we goed geslapen die nacht.

Vandaag om half negen werden we gebeld door de ICU dat ze Elze-Marieke wakker gingen maken. Nadat we hadden ontbeten zijn we weer naar Elze-Marieke gegaan. Ik hield haar hand vast en langzaam voelde ik haar terug komen bij ons. We kregen langzaam contact met haar, doordat ze haar mond ging bewegen en af en toe op een vraag reageerde. Ineens kneep ze in mijn hand en dat was een goed teken. Ze was weer op deze wereld.
Langzaam aan werd besloten dat ze van de beademing af kon. Ze begon weer zelf adem te halen. Dat ging goed dus.
de tube werd er uit gehaald even een vervelend moment, maar dat kan ze zich gelukkig later niet meer herinneren.
Langzaam kwam ze weer helemaal bij en konden we met haar praten. Wat een ongelooflijk dapper grietje hebben wij. Ze heeft geen traan gelaten en alles heel rustig over zich heen laten komen. We kwamen er achter dat ze hier thuis allemaal heel goed over heeft nagedacht in haar eentje. Ze had haar eigen draaiboek gemaakt. Ze vertelde dat ze thuis alles heel goed had bedacht hoe het allemaal zou gaan voor en na de operatie. Waar ze allemaal die wijsheid vandaan heeft gehaald we weten het niet. Maar ze vertelde letterlijk dat ze zich psychisch had voorbereidt hoe het zou zijn als ze wakker zou worden uit de narcose.
En hoe ze zich zou gaan gedragen. Zij deed alles precies zoals zij dat wilde.
Slangetje voor slangetje werd er uit Elze-Marieke gehaald. Langzaam mocht ze wat gaan drinken en dat ging ook prima. We mochten al die tijd bij haar blijven en de verpleging was allerliefst voor ons drietjes.
Om half twee werden de twee drains eruit gehaald. Dat was even vervelend, want dat deed zeer. Maar ook dat onderging ze zonder een traan.
Haar halsinfuus en het infuus voor de bloeddruk werden er ook uit gehaald. Deze waren ook niet meer nodig. Langzaam werd ze ontkoppeld van alle apparatuur.
Ze heeft nu nog 1 infuus en een tijdelijke pacemaker, die mag eruit als ze naar Hoorn gaat.

Om twee uur is Elze-Marieke naar de mediumcare gebracht. We verwachten dat ze daar maar 1 dag hoeft te liggen.
Ze is weer helemaal bij en het gaat naar omstandigheden heel erg goed met haar. Ze heeft best nog wel veel pijn vooral tijdens het hoesten. Ze accepteert dat en geeft het alleen maar aan. Ze krijgt daarvoor morfine.
Ze wilde pertinent televisie gaan kijken, want anders verveelde ze zich maar. Typisch Elze-Marieke. We hebben vlug de t.v. laten aansluiten en ze lag alweer als een koninginnetje naar het beeldscherm te staren, volkomen gelukkig.

Ze heeft een enorme jaap van ongeveer 25 - 30 cm. Daar is ze minder blij mij.

Elze-Marieke vroeg ons: "Willen jullie iedereen de groeten doen en zeggen dat het goed met mij gaat".

Hans en ik willen er nog even aan toevoegen dat wij ontzettend trots!! zijn op onze dochter wat een bikkel is die griet tot nu toe. Wat een kanjer. Graag willen we iedereen bedanken voor alle steun, e-mail, sms, kaarten, telefoontjes e.d. Het heeft ons deze periode bijzonder gesterkt.

vlak na de operatie

18 mrt 2008, 12:11

Hallo,

Elze-Marieke ligt nu op zaal. We liggen dus weer met z'n tweeën op een kamer. Hans is van maandag ochtend tot vandaag bij haar geweest en ik los hem nu weer af.
Gisteravond kregen we het bericht van Elze-Marieke dat ze waarschijnlijk a.s. dinsdag met de ambulance naar het Westfries Gasthuis in Hoorn zal worden gebracht. Ze heeft ook al even naast haar bed gestaan en een ogenblik op een stoel gezeten. Dat deed best wel even zeer en was dan ook een moeilijk moment voor haar.
Gisteravond wilde Elze-Marieke perse haar dvd bij haar bed om een filmpje te kijken. Op de televisie was niets wat ze leuk vond en iets anders wou ze echt niet doen. Ongelooflijk net terug van een zware operatie, een nacht op de ICU en nu al rechtop in bed met een eigen willetje.
We hadden de verpleging beloofd dat we om 23.00 nog even bij haar zouden kijken en om de dvd uit te doen.
Toen we daar aankwamen was het op zaal al donker en Elze-Marieke zat nog steeds naar haar dvd te kijken. Het was best wel een lachwekkend gezicht. Wij in het donker struikelend over snoeren, drains en andere apparaten gepoogd om bij haar bed te komen. De overige kamerbewoners sliepen al rochelend en proestend en zij maar dvd kijken alsof het de normaalste zaak van de wereld was.
Dat is ook ons kind, wij keken daar echt niet van op.
Om 23.15 uur hebben we haar spullen weggehaald en haar welterusten gekust.
Nog even de nachtdienst geïnformeerd over het hoe en wat over Elze-Marieke en dat ze ons altijd konden bellen als er iets zou zijn.
Om 4.00 vannacht ging onze telefoon en werden we verzocht om bij Elze-Marieke te komen, want ze was erg overstuur en verdrietig. Ze lag al vanaf 1.00 uur te huilen en te vragen of mama en papa mochten komen, maar de verpleegster zei dat we lagen te slapen. Dat was niet helemaal onze bedoeling, maar naar langdurig huilen heeft de verpleegster toch maar besloten om ons te bellen. We waren daar niet echt blij mee dat we zo laat werden gebeld, want door deze hele consternatie ging haar bloeddruk enorm omhoog en dat was niet de bedoeling.
Elze-Marieke vertelde dat haar hoge bloeddruk kwam, omdat de verpleegster ons niet wou bellen.
Om de hele nacht met z'n tweeën bij haar te blijven vonden we wat overbodig en ik heb Hans naar bed gestuurd, omdat Elze-Marieke graag wilde dat ik bij haar bleef. De rust is nu weer weder gekeerd en ze is weer helemaal blij.
Vanmorgen heeft ze wat gegeten en gedronken en dat ging prima.
Ze heeft geen infuus meer maar ligt nog wel aan een bewaking met een telemetrie kastje. De dokter is zeer tevreden over haar. De pacemaker blijft er nog wel in totdat ze naar Hoorn gaat.
Tot nu toe zijn er geen verdere berichten meer. Haar 2 zusjes zijn nu bij haar en dat vindt ze geweldig.

Haar kamer hangt helemaal vol met kaarten en ze is er zo ontzettend blij mee. Ze ligt nu op G3 zuid kamer 143. En nu maar hopen dat ze inderdaad dinsdag naar Hoorn mag, want niets is zo veranderlijk als dit ziekenhuis. Elke keer horen we weer wat anders.
Dit bericht hebben we vanmiddag in het ziekenhuis geschreven. Toen ik (Hans) thuis was belde Yvonne mij, in opdracht van Elze-Marieke op, met de mededeling dat Elze-Marieke vanavond een half bord warm eten had gegeten en dat het ook nog lekker smaakte. We kunnen jullie vertellen dat we super TROTS op haar zijn.


Prettig weekend en groeten van ons allemaal

 

Favoriete blogs

Links