Hallo,
Het is nu maandag 4 februari.
Het weekend was rustig na al die plotselinge onderzoeken. Ook wel even lekker. Zaterdag ben ik (Yvonne) na een nachtje thuis te zijn geweest weer naar het AMC gegaan.
Ik was blij dat ik er weer was, want thuis zitten is op het moment niet zo mijn ding. Elze-Marieke was ook blij mij weer te zien en Hans ging weer op huis aan.
Thuis rennen we wat af en in het ziekenhuis komen we weer helemaal bij.
Elze-Marieke en ik noemen het gekscherend het is net een All Inclusive, want we leven van maaltijd naar hapje naar maaltijd. We worden daar heerlijk verwend met allerlei lekkere dingen. Het eten vinden we heerlijk en de keus is prima.
Zondag kreeg ze voor het eerst haar vriend Rob met zijn moeder op bezoek en daar keek ze dan ook de hele dag naar uit. De klok wou maar niet verder tikken. Met een half oor naar voetstappen en stemmen luisteren doodde we de tijd met een spelletje.
En als hij er dan eindelijk is vliegt de tijd. Dat zal je dan ook altijd zien.
Vandaag kwam de arts het verlossende woord brengen. Er volgen geen onderzoeken meer ze weten nu voldoende. Volgende week wordt Elze-Marieke geopereerd en we denken zelf wel vroeg in de week, want ze mag het niet thuis afwachten, wat ze meestal wel met andere patiënten doen. Ze willen haar het liefst ook onder controle houden, omdat het een zeer ernstige vernauwing is.
Zelf zijn we daar heel blij mee, want het had anders toch maar weer extra stress gegeven. En nu blijven we rustig in het ziekenhuis afwachten.
Hans blijft nu tot donderdag bij Elze-Marieke en dan los ik hem weer af.
Groetjes Hans, Yvonne, Melissa, Virginia en natuurlijk Elze-Marieke
Stuur door
Dit is niet OK